Blog

Tegenwoordig zijn rechtzoekenden steeds meer bezig om te kijken of de schade op een ander dan de contractuele wederpartij verhaald kan worden. Veel contractuele wederpartijen gaan immers failliet of zijn financieel niet in staat hun verplichtingen na te komen. Steeds vaker wordt gekeken of de dienstverlener, bemiddelaar of tussenpersoon aansprakelijk gesteld kan worden.

Ongevallen op het werk, in de uitoefening van werk of in ieder geval werk gerelateerde ongevallen komen regelmatig voor. De vraag die in dit soort zaken dan bijna altijd speelt, is wie verantwoordelijk is voor de geleden en de eventueel nog te lijden schade: de werkgever of de werknemer zelf? Zo ook in het onderhavige geval. 

Als mensen uit elkaar gaan, zullen de ex-partners met elkaar afspraken moeten maken over alimentatie, soms voor de ex-partner en als er kinderen uit de relatie zijn voortgekomen ook over kinderalimentatie. Als de ex-partners daarover geen afspraken kunnen maken of de gemaakte afspraken moeten aangepast worden, dan kan dat middels een procedure. Maar met welke kosten moet bij de berekening van de draagkracht voor alimentatie allemaal rekening worden gehouden? Het Gerechtshof Arnhem oordeelde afgelopen december in een procedure over een financiële bijdrage in de kosten van de opvoeding en verzorging van kinderen (kinderalimentatie) dat in sommige gevallen ook rekening gehouden moet worden met de kosten van levensonderhoud van de nieuwe partner van (in dit geval) de man.

Tijdelijke verhuur van huizen komt regelmatig voor en daarbij wordt vaak een makelaar ingeschakeld om een geschikte huurder te vinden. In dit geval geeft de eigenaar van een woonhuis opdracht aan een makelaarskantoor om een huurder voor zijn woonhuis te vinden, omdat hijzelf voor zijn werk met zijn gezin een jaar in het buitenland zal verblijven. De beoogde verhuurperiode is dan ook een jaar. Na twee maanden gaat het mis

Je naam; je krijgt hem en dan heb je het er je hele leven maar mee te doen. Of toch niet?